شفاعتش پذيرفته نمىشود و براى هيچ امانتى ، امانت‌دار به شمار نمىآيد . پس هركس او را امانت‌دار امانتى قرار دهد ، آن‌گاه او آن امانت را نابود يا تباه سازد ، كسى كه به وى امانت سپرده ، شايستگى آن را ندارد كه خداوند به وى پاداش دهد و براى او جبران نمىكند . » امام صادق عليه السلام فرمود : « من تصميم گرفتم سرمايه‌اى براى تجارت در يمن در اختيار فلانى قرار دهم . از اين رو نزد پدرم امام باقر عليه السلام رفتم و به وى گفتم : من تصميم گرفته‌ام سرمايه‌اى در اختيار فلانى قرار دهم . پدرم به من فرمود : آيا نمىدانى او شرابخوار است ؟ گفتم : از مؤمنان شنيده‌ام كه اين چنين مىگويند . امام باقر عليه السلام فرمود : آنان را تصديق كن ؛ زيرا خداوند مىفرمايد : « ايمان به خدا دارد و مؤمنان را تصديق مىكند . » سپس فرمود : اگر تو سرمايه در اختيار وى بگذارى و آن سرمايه نابود و تباه شود ، بر خدا نيست تا به تو پاداش دهد يا آن را براى تو جبران كند . گفتم : به چه دليل ؟ پدرم فرمود : زيرا خداوند تعالى مىفرمايد : « اموال‌تان را كه خداوند سامان‌بخش زندگىتان قرار داده است ، به سفيهان ندهيد . » آيا سفيهى سفيه‌تر از شرابخوار هست ؟ همانا انسان تا وقتى شراب ننوشد ، همواره پروردگارش او را در آسايش قرار مىدهد . پس وقتى شراب بنوشد ، خداوند پوشش [ و موانع ميان او و شيطان ] را پاره مىكند و در نتيجه ابليس ، فرزند و برادر و گوش و چشم و دست و پايش مىشود ، او را به سوى هر بدى مىراند و از هر خير و نيكى بازمىدارد . » 1860 - ( 3 ) در كتاب فقه الرضا آمده است : « و از همسر دادن به شرابخوار بپرهيز . پس اگر به وى همسر دادى ، گويا همسرش به سوى زنا شتافته است و در صورتى كه سخنى با تو گويد ، او را تصديق نكن و شهادتش را نپذير و او را بر چيزى از مالت امين قرار نده ، پس اگر او را امين گرفتى ، خداوند نسبت به تو ضمانتى ندارد و با او هم غذا نشو ( يا با او كارهاىتان را به يكديگر نسپاريد ) و با او همنشينى نكن و به رويش لبخند نزن و با او دست نده و با او همديگر را در آغوش نگيريد و اگر بيمار شد ، به عيادتش نرو و اگر مُرد ، در تشييع جنازه‌اش شركت نكن . » 1861 - ( 4 ) ابراهيم بن عبدالحميد گويد : « تفسير اين آيه را از امام باقر عليه السلام سؤال كردم : « و اموال‌تان را به سفيهان ندهيد . » امام عليه السلام فرمود : هر شرابخوارى سفيه است . » 1862 - ( 5 ) حريز گويد : « اسماعيل فرزند امام صادق عليه السلام تعدادى دينار داشت . يكى از قريش مىخواست به يمن برود . اسماعيل به پدرش گفت : اى پدر ! فلانى مىخواهد به يمن برود و من فلان مقدار دينار دارم . آيا صلاح مىدانى آنها را به وى بپردازم تا از يمن براى من اجناسى براى تجارت بخرد ؟ امام عليه السلام فرمود : فرزند عزيزم ! آيا نشنيده‌اى كه او شراب مىخورد ؟ اسماعيل گفت : مردم اين چنين مىگويند . امام عليه السلام فرمود : فرزندم ! اين كار را نكن . اسماعيل با پدرش مخالفت كرد و دينارهايش را به آن مرد سپرد . او نيز آنها را نابود كرد و چيزى براى اسماعيل نياورد . در آن سال اين گونه اتفاق افتاد كه امام صادق عليه السلام و اسماعيل هر دو به حج رفتند . اسماعيل گرد كعبه طواف مىكرد و مىگفت : خدايا ! به من پاداش بده و آن مال را براى من جبران كن .